| تبليغات | X |
هرچه تعدد بيشترباشد رقابت ايجاد مي شود و فضاي بهتري فراهم مي شود، البته يك وقت حكومت مي آيد و تصميم مي گيرد تعدد احزاب و روزنامه ها خوب نيست كه اين خيلي وحشتناك است.
بنزين از خرداد 86 با هر ليتر 100 تومان و قيمت فروش مازاد بر سهميهبندي از سوي د
ولت تعيين خواهد شد.
به گزارش خبرنگار پارلماني خبرگزاري دانشجويان ايران (ايسنا)، نمايندگان در ادامه بررسي بخشهاي درآمدي لايحهي بودجه با تصويب بند (و) تبصره 13، با سهميهبندي بنزين با هر ليتر 100 تومان و تعيين قيمت فروش مازاد بر سهميهبندي بنزين از سوي دولت موافقت كردند.
براساس اين بند، دولت موظف شد حداكثر از ابتداي خردادماه سال 1386 بنزين توليد داخل به علاوه بنزين وارداتي تا سقف يارانهي معادل ارزي 22هزار و 250 ميليارد ريال را به صورت سهميهبندي با اولويت استفاده از كارت هوشمند به قيمت هر ليتر يك هزار ريال عرضه كند.
قيمت فروش بنزين مازاد بر سهميهبندي به گونهاي تعيين خواهد شد كه يارانه بنزين وارداتي در سال 86 بيشتر از مبلغ 22 هزار و 250 ميليارد ريال نشود. دستگاههاي موضوع ماده 160 قانون برنامه چهارم توسعه، مجاز به استفاده از بنزين سهميهبندي با قيمت هر ليتر صد تومان نيستند. نحوه و ميزان سهميهبندي و تعيين قيمت مناسب بنزين غير سهميهبندي بنا به پينشهاد سازمان مديريت و برنامهريزي كشور و وزارت نفت تا پايان فروردين ماه به تصويب هيات وزيران خواهد رسيد. قيمت هر ليتر نفتگاز در سال 1386 مبلغ 45 تومان تعيين ميگردد.
دكتر زلفيگل يكي از دوازده دانشمند بينالمللي ايران براساس شاخصهاي موسسه اطلاعات علمي (ISI)، اختصاص سهمي تنها حدود نيم درصد توليد ناخالص داخلي به پژوهش در بودجه سال 86 را كه در مغايرت آشكار با سهم 26/1 درصدي لازم و مورد تاكيد شوراي عالي علوم، تحقيقات و فنآوري براي تحقق قانون برنامه چهارم توسعه در اين بخش است، به منزله اعلام عدم نياز به نخبگان كشور و بيتوجهي محض به آنها توصيف كرد. 
دومين روز همايش ملي سند چشمانداز جمهوري اسلامي ايران در افق 1404 شاهد انتقاد شديداللحن اكبر هاشمي رفسنجاني از دولت به دليل بيتوجهي به اين سند بود؛ تا آنجا كه رئيس مجمع تشخيص مصلحت نظام با بيان اين كه امروز تدوين چشمانداز براي كشور ما به يك ضرورت تبديل شده است، گفت: عليرغم ابلاغ سند چشم انداز، تفاوتي در رفتار امروزمان با گذشته نميبينيم، انگار اين برنامه ابلاغ نشده و يك سند تشريفاتي و براي وقت گذراني بوده است.
وي افزود: در ايران بعد از انقلاب به كار دراز مدت و تدوين برنامه راهبردي توجه شد، اما دهه اول انقلاب به دليل مسائل آن مقطع، نظام اين فرصت را نيافت كه برنامه دراز مدتي تدوين كند و عملاً برنامهاي هم نداشتيم و ابتدا حتي فاقد برنامه 5 ساله بوديم.
هر كسي كه به روابط ايران و روسيه علاقه اي داشته باشد يا در اين رابطه فعاليت كند، همواره با پرسش هايي نظير اينكه آيا روسيه كنار ايران خواهد ايستاد؟ آيا به ايران خيانت نخواهد كرد؟ آيا ايران را مورد معامله با غرب نخواهد داد؟ و پرسش هاي ديگري از اين دست رويارو خواهد بود. طبعاً اين پرسش ها ناشي از نوعي دغدغه و نگراني نسبت به آينده و برخي زمينه هاي ذهني تاريخي است و مشكلي نيست كه كسي چنين فكر كند. اما واقعيت مطلب آن است كه اين پرسش ها دو جهت دارند. از يك سو، از نوعي احساس مسئوليت حكايت دارند و از سوي ديگر، گونه اي ساده نگري در مورد روابط بين الملل را نشان مي دهند.
