بسم الله الرحمن الرحیم

در آستانه سال نو میلادی هستیم. دوست دام سال جدید را تبریک بگویم اما نمی توانم... چگونه تبریک بگویم سالی را که با آتش و خون شروع می شود؟ سالی را که در شروع آن برادران و خواهرانم مظلومانه به شهادت می رسند؟ مظلومانه، با دست خالی،در شهر و خانه خودشان و بدون هیچ گناهی... تنها گناه آنها این است که دین و وطن خود را دوست دارند و به آن وفادارند... گناهشان این است که می خواهند در خانه خود زندگی کنند و نمی خواهند ونمی توانند تن به ذلت و آوارگی بدهند. نمی توانند سر فرود آورند و تا پای جان به آرمانهایشان وفادارند.

در این میان نباید هیچ انتظاری از کشورهای اسلامی و عربی داشت چرا که کشورهای به اصطلاح اسلامی ، فقط نام اسلام را یدک می کشند و این نام را برای تایید کارهای خود و داشتن بهانه ای برای توجیه کارهای پلیدشان و فرونشاندن اعتراض مردم و استحمار آنها برگزیده اند.

کشورهای عربی که دیگر نیازی به گفتن نیست اینها که فقط به فکر شکم و زیر شکمشان هستند، تا دیروز مدعی بودند که این جنگ میان اعراب و اسرائیل است اما امروز بزرگانشان با پلیدی مثل بوش روبوسی می کنند و می رقصند و با او شراب می خورند و اینگونه مهد اسلام و سرزمین وحی را اداره می کنند.

بزرگ آن یکی کشور اسلامی که همسایه غزه و تنها مرز آن با کشورهای دیگر به جز اسرائیل است –آقای نامبارک را می گویم- هم دست در دست آن خانم اسرائیلی به اداره امور اسلام می پردازد!! همان خانمی که این روزها به جنگ افتخار می کند و آنرا جنگ ارزشها می خواند.

در این بین امید ما به روحانیون بود که شیخ الازهر روی همه را سفید کرد و حاضر نشد با یهودیها ملاقات کند... حتی دست هم نداد!!!

با این اوضاع هیچ امیدی به کشورهای عربی نیست پس می مانند ایران و سازمانهای بین المللی....

ایران با اینکه نشان داده است نباید امیدی به صداقت در گفتارش داشت اما باز هم جای تشکرش باقی است که سکوت نکرده است و اگر چه قصد استفاده تبلیغاتی و پیشبرد اهدافش در منطقه و اثبات ادعاهای خود و البته فرونشاندن تب و تاب نارضایتی مردم در داخل کشور دارد اما باز هم باید از شعارها و حمایتهای ایران ممنون بود.

سازمانهای بین المللی هم که هیچ قدرتی ندارند و همه آنها بازیچه دست یک سری قدرتهای بی وجدان هستند پس بهتر است اصلا در موردشان حرفی نزنیم و هیچ حسابی هم روی آنها باز نکنیم.

با اوضاع پیش گفته تنها کاری که از دست ما بر می آید، درخواست و توسل به تنها حکومت بی طرف ، قدرتمند، صادق و عادل موجود در تمام عالم است ... شاید درخواست های ما در نهایت دیگ صبر فرمانروا را به جوش آورد و ظالمان را به آهی بسوزد.

آمین