سه شنبه (۳۱/۲/۸۷) در سومین روز از تجمعات دانشجویان دانشگاه لرستان، ۳۰۰ نفر از دانشجویان این دانشگاه از ساعت ۱۱ صبح با تجمع در ساختمان محل دفتر ریاست دانشگاه خواستار پاسخ گویی مسئولین دانشگاه و اعاده خواسته های خود شدند. لحظاتی بعد ۲ تن از معاونین دانشگاه با حضور در جمع دانشجویان و پذیرش تلویحی خواسته های آنان خواستار برگزاری جلسه ای با نمایندگاه دانشجویان شدند که با پذیرش دانشجویان مواجه شد. اما متاسفانه در ساعت ۱۹ اعلام شد که هیئت رئیسه دانشگاه هیچ کدام از خواسته های دانشجویان را نمی پذیرد و حاضر به برگزاری جلسه با نمایندگان دانشجویان نیز نمی باشد. پس از آن دانشجویان حاضر با مراجعه به دانشکده علوم اعلام کردند که شب را در دانشگاه سپری خواهند کرد. گفتنی است که هم چنان تعداد دیگری از دانشجویان با در دست داشتن پتو و مواد غذایی خود را به دوستان خود واقع در دانشگاه ملحق می کنند. در تجمعات امروز حضور گسترده نیروهای امنیتی کاملا محسوس بود. لازم به یادآوری است در نخستین ساعات بامداد یکشنبه (۲۸/۲/۸۷) یکی از دانشجویان دختر دانشگاه لرستان در پی بروز حادثه برق گرفتگی درگذشت. پروانه خلیلی دانشجوی ترم ششم رشته گیاه پزشکی به علت نبود هرگونه امکانات مددرسانی یا پرسنل آموزش دیده در خوابگاه و هم چنین تاخیر در اعزام به بیمارستان بدرود حیات گفت.
به نقل از خبر نامه امیرکبیر
این روزها 28 مین سالروز به اصطلاح انقلاب فرهنگی، یا در اصطلاح خودم کودتای فرهنگی است. من به این مناسبت نامه را نوشتم. دلیل این است که این اواخر آقایان نوک تیز حمله را متوجه دانشجویان کرده اند. می گویند دانشجو رفیق بازی می کند، شهوترانی می کند. آنها را می گیرند و زندان می کنند و هزار جور فشار به آنها می آورند. دانشگاه و دانشجو دوباره بیش از پیش مظلوم واقع شده اند. هرکس عقده ای و یا مساله ای دارد، آن را سر دانشجویان خالی می کند. همه کاسه کوزه ها بر سر دانشگاه و دانشجویان می شکنند. من پنجاه سال است که با دانشگاهیان سروکار دارم. این ها فرزندان من هستند. در عین حال شاهد سکوتی آزاردهنده هستم. پس تصمیم به نوشتن این نامه گرفتم.
دانشجویان دانشگاه امیر کبیر که به جرم اهانت به مقدسات و مقامات ماه ها در زندان بودند، و از سوی برخی روزنامه ها و سایت ها و خبرگزاری های مدعی ارزش ها و دین و انقلاب ؛ تخته نشان هر نوع سخنی و اتهامی، تبرئه شده اند. می دانم که نباید به این تبرئه ها چندان دل خوش کرد، ناگاه از جایی نامه ای می رسد و تظاهراتی که نیاز به مجوز ندارد، آغاز می شود و بازی از سر گرفته می شود. مثل داستان هم میهن و پرونده هسته ای و...
اما گیریم که حکم دادگاه ، سخن آخر باشد و هیاهو های قابل پیش بینی راه به جایی نبرد. چه کسی از این دانشجویان عذر خواهی می کند؟ چه کسی ازخانواده های آنان حلالیت می طلبد؟ چه کسی پاسخگوی رنج سنگین مادران و پدران و ...این دانشجویان است. این قساوت ویرانگر از کجا آمده است؟
این موضوع هم مثل قتل دکتر زهرا شامل مرور زمان می شود؟ پس آن افسانه مثقال ذره کجاست؟ آن دکمه غصبی که اگر در پیراهن شما بود، نمازتان باطل است. آن آجر غصبی که اگر در بنای خانه تان به کار رفت، آن خانه نماز ندارد. این خون ها و هتک حرمت ها به اندازه ان دکمه ها و آَجر ها دلی را یا ذهنی را بر نمی آشوبد؟
باید یا حسرت گفت که هیچ وقت در تاریخ دانشگاه در ایران، پیش از انقلاب و پس از آن ؛ دانشجویان این قدر در معرض تهمت و تحقیر و فشار و زندان نبوده اند...
و البته هیچگاه هم دانشجویان دانشگاه ها مثل این سال ها استوار نایستاده اند.
به سر بلندت ای سرو که دراین شب زمین کن
نفس سپیده داند که چه راست ایستادی...
سیدعطاءالله مهاجرانی
گروه اجتماعي، علي رنجي پور؛ 55 نفر از ساکنان خوابگاه متاهلان دانشگاه تربيت معلم، در پي صدور حکم تخليه ساختمان خوابگاه، در آستانه تخليه ساختمان و ترک اجباري خوابگاه قرار گرفته اند. اين در حالي است که تاکنون تمام رايزني هاي مسوولان دانشگاه با مالک ساختمان و مقامات قضايي بي نتيجه مانده است و احتمال دارد با ادامه همين روند، امروز و فردا اسباب و اثاث 20 خانوار ساکن خوابگاه بهار، جلوي در و داخل خيابان گذاشته شود.به گفته دبير شوراي صنفي دانشگاه تربيت معلم، ماموران و ضابطان قضايي از سه روز پيش براي تخليه ساختمان به محل آمده اند که پس از آنکه خانم هاي خوابگاه در اعتراض به حکم تخليه، جلوي در متحصن شدند، دو روز مهلت به آنها داده شده است.
ادامه مطلب هر فردی که در هر گوشهای از این آب و خاک چشم به جهان گشوده است از حق بدیهی اعتقاد به هر مرام و مسلک و تبلیغ و انتشار مسالمتآمیز آن در چارچوب حقوق و ظایف و مسئولیتهایی که برای شهروند تعریف میشود، برخوردار است و هر فرد، نهاد یا دولتی که با اعمال زور او را از تحقق حقوقش باز بدارد، مستوجب نکوهش و سرزنش است. بنابراین، هر ایرانی که در هر نقطهای از این کشور به دلیل فعالیتهای مسالمت آمیز خود برای دستیابی به حقوق تعریف شده سیاسی، اجتماعی و فرهنگی خود تحت فشار قرار میگیرد، پیشاپیش قابل دفاع و زجر دادن آن محکوم است.
احمد زید آبادی
مراسم دانشجويان دانشگاه علوم پزشکي شيراز به مناسبت 16 آذر ديروز برگزار نشد.به رغم اعلام قبلي برگزارکنندگان مراسم 16 آذر مبني بر سخنراني پوران شريعت رضوي، مصطفي تاج زاده و بهاره هدايت در سالن سينا و صدراي اين دانشگاه، دانشجويان شرکت کننده در مراسم با درهاي بسته روبه رو شدند.جمع زيادي از دانشجويان به همراه سخنرانان بعد از ظهر ديروز به محل برگزاري مراسم مراجعه کردند ولي مشاهده کردند با وجود موافقت کتبي رئيس دانشگاه اجازه اجراي برنامه را ندارند. در پي اين ماجرا، دانشجويان از محل سالن «سينا و صدرا» به سمت کوي دانشگاه شيراز حرکت کردند و در اعتراض به بازداشت «يونس ميرحسيني» دانشجوي حقوق در همين روز تجمع کردند.
هفته گذشته اخبار نگران کننده ای مبنی بر ادامه بدرفتاری با دانشجویان در بند، آقایان علی عزیزی و علی نیکونسبتی، در بند 209 به گوش رسید. همچنین هفته گذشته مسئولین اندرزگاه 8 دو نفر از دانشجویان، آقایان مجید توکلی و احمد قصابان، را به شدت مورد ضرب و شتم قرار دادند. شورای تهران دفتر تحکیم وحدت نگرانی عمیق خود را نسبت به سلامت دانشجویان بازداشت شده ابراز داشته و اعلام می نماید با توجه به اخبار منتشره، دانشجویان در زندان امنیت جانی ندارند. شورای تهران دفتر تحکیم درخواست می کند جهت بررسی سلامت دانشجویان زندانی هم اکنون که این دانشجویان مراحل بازجویی را می گذرانند اقدام عاجلی را در نظارت از این بند و بازدید از دانشجویان توسط هیئت محترم نظارت بر حقوق شهروندی به انجام رسانید. همچنین با توجه به این که هم اکنون به کلیه اتهامات آقایان مجید توکلی، احمد قصابان و احسان منصوری در دو شعبه جداگانه در دادگاه انقلاب و دادگاه عمومی رسیدگی شده است و هیچ گونه بیم تبانی یا فرار متهمین نیز نمی رود، دستور فرمایید با تبدیل قرار بازداشت این سه دانشجو به قراری مناسب، مقدمات آزادی این سه دانشجو که اکنون بیش از 6 ماه از بازداشت ایشان می گذرد، فراهم آید.
