امروز حدود ساعت 10 صبح با شنیدن صدای آژیر ماشینهای آتش نشانی، آمبولانس ها و پلیس سراسیمه از منزل خارج شدم... اما به محض خارج شدن از منزل تمام دلهره ای که در وجودم ایجاد شده بود به یکباره فرو ریخت و جای خود را به ناراحتی و اندوه داد.

ماشینهای دولتی را مشاهده می کردم که در یک قطار نامنظم پشت سر هم به گشت زنی در خیابانها مشغول بودند. آن هم به مناسبت سوم خرداد سالروز آزادسازی خرمشهر.....

با خود فکر می کردم این مانور چه فایده ای می تواند داشته باشد؟ اما ذهن ناقصم به جایی قد نداد ولی در مقابل لیستی از معایب را برایم ردیف کرد که چند تا از آنها از این قراراند:

ایجاد ترافیک در سطح شهر و معطل شدن مردم. همان مردمی که جنگیدند و سوم خردادها را رقم زدند.

مصرف سوخت خودروهای دولتی، سوختی که باید در جهت خدمت به مردم صرف شود، همان مردمی که سوم خرداد را آفریدند.

غیبت تعداد زیادی از کارمندانی که باید در ساعات اداری در خدمت مردم باشند. همان مردمی که سوم خرداد را.......

یاد و خاطره حماسه سازان هشت سال دفاع مقدس را نمی توان با مانور، همایش، سخنرانی و برنامه هایی خسته کننده از این قبیل زنده نگهداشت.

متاسفانه همه به این نکته واقفیم ولی باز هم راه را به اشتباه می رویم.......